De nerd achter het nette pak

Hoe vrije software mij vond

Ik heb vrije software niet gekozen. Ik had het nodig.

In 1999 hadden mijn klasgenoten Pentium II’s met 3Dfx Voodoo-kaarten. Ik had een IBM PS/2 286 met MS-DOS 6.22, CorelDraw 1, WordPerfect 1 en de BASIC die meegeleverd werd met DOS. Dertig megabyte schijfruimte — tenzij ik DRVSPACE draaide, waarmee ik tot een indrukwekkende 122 MB kon komen. Traag als een slak, maar het had schijfruimte. Het was wat mijn gezin zich kon veroorloven, en ik maakte het werken.

Daarna vond ik een 386DX op straat — letterlijk, op de stoep gedumpt door de vorige eigenaar. Ik droeg hem naar huis. Hij werkte, maar ik had geen software. Toen gaf een leraar me een paar diskettes met Linux erop. Ik sta meer bij hem in het krijt dan hij waarschijnlijk weet.

Daarna deed ik wat u doet als u hardware hebt maar geen geld: ik ging naar de openbare bibliotheek om internet te gebruiken, downloadde wat ik kon, en leerde door dingen stuk te maken en ze weer te repareren. Toen ik eindelijk mijn eerste baan had en mijn eerste appartement, was het eerste wat ik kocht een doosje SuSE Linux 6.0. Het was moeilijk. Ik stapte een tijdje over naar Mandrake en raakte er niet goed aan gewend. Maar ik bleef doorgaan.

Jaren later, toen ik mijn IT-carrière serieus aanpakte, koos ik Ubuntu omdat het populair was en het werkte — de pakketbeheerder in het bijzonder. Het duurde nog een paar jaar voor ik besefte dat Ubuntu een afgeleide van Debian was. Toen ik de bron ontdekte, werd ik er verliefd op en keek nooit meer achterom.

Dat is nu ruim 26 jaar. De tijdlijn is vaag, de hardware allang verdwenen, maar de overtuiging blijft: vrije software is geen voorkeur. Voor iemand die de gevestigde manier van software aanschaffen niet kon betalen — en dat was vóór Red Hat open source professioneel en zakelijk maakte — was vrije software de enige deur die openstond. Ik liep erdoorheen, en ik bouw al die tijd aan de andere kant.

Van helpdesk naar infrastructuur

Mijn IT-carrière begon in 2007 met de job die iedereen heeft als begin: eerstelijns helpdesk. “Hebt u het al uitprobeerd door het uit en aan te zetten?” “Ik kom even langs om de printer te ontstoppen.” Grote bedrijven, merendeels contracten van één tot twee jaar, het soort plekken waar mensen behandeld worden als nummers op een spreadsheet.

Vervolgens, via allerlei wendingen van het lot, stond ik werkloos voor een vacature van een lokaal hostingbedrijf. Ik solliciteerde. Ze wezen me af.

De meeste mensen geven het op na de honderdste afwijzing. Ik leefde van werkloosheidsuitkering naar uitkering — net genoeg om het hoofd boven water te houden — maar ik geloofde in die job. Dus in plaats van verder te gaan, belde ik ze terug en zei: “Luister — als de vacature volgende maand nog openstaat, laat me dan een week langskomen om u te laten zien wat ik kan.” Een maand later stond de vacature er nog. Ik belde. De volgende dag stond ik op hun kantoor.

Het was zwaar. Er was veel wat ik niet wist. Maar al die jaren vrije software — 80% van de tijd documentatie lezen, 10% uitvoeren, 5% dingen kapotmaken, en die resterende 5% succes, herhaal — hadden me iets gegeven wat geen enkel certificaat kon: het vermogen om dingen uit te zoeken wanneer de documentatie ophoudt. De Arch Wiki alleen al is een goudmijn aan kennis. Debian leerde me de rest.

Dat hostingbedrijf — een kleine lokale onderneming in de stad waar ik toen woonde, inmiddels opgeslokt door een grotere onderneming — is de plek waar alles veranderde. Daar ontdekte ik Puppet — toen het gloednieuw was, versie 2.x, nog vóór Hiera bestond — en werd ik verliefd op het idee dat infrastructuur geschreven kon worden als code: geversioneerd, getest, reproduceerbaar. Daarna ontdekte ik Serverspec, en het idee dat u infrastructuur kon testen op dezelfde manier als software, en het blies mijn denken open.

Vanaf daar was het pad duidelijk: configuratiebeheer, compliance, infrastructure as code, en uiteindelijk de AI-governance-tooling die ik vandaag bouw. Elke stap bouwde op de vorige — en elke stap werd gebouwd samen met vrije software. Debian, GNU, LibreOffice, Puppet, en de duizenden bijdragers die elk van hen mogelijk maakten.

De naam

Er zit een verhaal achter de naam — maar de korte versie is dit:

“Neat” is hoe ik verschijn. Voorbereid, verzorgd, respectvol tegenover de persoon aan de andere kant van de tafel. Het is een waarde die ik heb meegekregen, en een die ik toepas op alles: de code die ik lever, de infrastructuur die ik bouw, en ja, het pak dat ik draag bij uw eerste vergadering.

“Nerds” zijn de twee decennia aan terminalsessies, configuratiebeheer en een onredelijke toewijding aan infrastructuur die zich gedraagt. De groene tekst op een zwart scherm. De git log zonder merge-conflicten. Het monitoringdashboard om 3 uur ’s nachts.

Nette pakken. Nerd-gewoonten. NeatNerds.

Waar ik voor sta

Uw infrastructuur is van u.

Niet van een leverancier, niet van een cloudprovider, niet van wie de API-sleutel in handen heeft. Ik bouw op vrije en opensourcesoftware omdat dat het enige model is waarbij de mensen die afhankelijk zijn van de infrastructuur haar kunnen inspecteren, aanpassen en bezitten. En die infrastructuur hoeft niet nieuw te zijn — ik kom uit een achtergrond waarbij u weggegooid hardware oppoetst, nieuwe condensatoren op doorgebrande printplaten soldeert, en hem opnieuw laat opstarten. Mijn productieservers zijn ouder dan 10 jaar en draaien nog steeds. Goede hardware veroudert niet — ze heeft gewoon iemand nodig die koppig genoeg is om haar in leven te houden.

Transparantie is niet onderhandelbaar.

Elke regel code die ik lever is openbaar. Elke AI-bijdrage aan mijn producten wordt bekendgemaakt — via commit-trailers, provenance-bestanden en SPDX-headers. Als ik u niet kan laten zien hoe iets werkt, heb ik geen reden om het aan u te verkopen.

Kwaliteit is een gewoonte, geen feature.

Een nette git log, een groene CI-pipeline, een goed geteste codebase — dit zijn geen extra’s. Dit is het minimum. Wanneer ik werk lever, moet u erop kunnen vertrouwen zonder het te moeten natrekken.

Eerlijk advies boven comfortabele antwoorden.

Vertel de klant wat in zijn belang is, niet wat hij wil horen. Als uw planning onrealistisch is, zeg ik dat. Als uw architectuur niet zal schalen, zeg ik dat.

AI-transparantie

Ik gebruik AI-tools — voornamelijk Claude Code — om NeatNerds-software te bouwen en inhoud te schrijven zoals deze pagina. Ik ben er transparant over omdat u verdient te weten wat menselijk was en wat niet. Elke AI-bijdrage wordt bijgehouden via commit-trailers, provenance-bestanden en SPDX-headers. Elke AI-output wordt door een mens beoordeeld voor ze wordt gepubliceerd. De AI helpt; ik beslis.

Hoe ik werk

Ik werk niet voor een titel of een afdeling. Ik werk met u, naar een doel dat ik kan verdedigen. Dat betekent dat wanneer ik aan uw tafel zit, ik er niet ben om beslissingen te valideren die al genomen zijn. Ik ben er om u te helpen betere te nemen. Ik ben van nature en uit overtuiging kritisch. Als uw planning onrealistisch is, zeg ik dat. Als uw architectuur de eerste echte belasting niet zal overleven, zeg ik dat. Niet omdat ik moeilijk wil doen — maar omdat mijn taak is om uw missie te laten slagen, niet om de volgende vergadering aangenaam te laten verlopen. Ik verschijn voorbereid. Ik verschijn verzorgd. En ik verschijn eerlijk. Als dat het soort persoon klinkt dat u in de kamer wilt hebben wanneer infrastructuurbeslissingen worden genomen, laten we dan praten.

Bedrijfsgegevens

Rechtspersoon	NeatNerds BV
Vestiging	Herbeumont, Wallonië, België
KBO/BCE	BE 1014.727.589
Opgericht door	Hugo Antonio Sepulveda Manriquez
Contact	query@neatnerds.be
Gegevensbescherming	dpo@neatnerds.be
Broncode	gitlab.neatnerds.be — zelfgehost

Ondersteuning van open-sourceontwikkeling

Alle NeatNerds-producten zijn vrij en opensource. Ze bouwen en onderhouden kost tijd — tijd die anders besteed zou kunnen worden aan betaald advieswerk. Als u waarde vindt in wat ik bouw en wilt bijdragen om het gaande te houden, zijn bijdragen welkom.

IBAN: BE22 9735 0519 6747
BIC: ARSPBE22
Mededeling: “FOSS support”

Transparantiedisclaimer

NeatNerds BV is een Belgische commerciële entiteit (besloten vennootschap), geen non-profitorganisatie. Bijdragen op deze rekening zijn niet fiscaal aftrekbaar onder het huidige Belgische belastingrecht. Ik werk aan de oprichting van een aparte non-profitstructuur (VZW/ASBL) specifiek voor het ontvangen van donaties. Tot dan gaat elke bijdrage rechtstreeks naar het in stand houden van de werking, zodat ik vrije software kan blijven bouwen. Geen marketingbudgetten, geen kantoorhuur, geen middenkader. Gewoon een persoon, een terminal, en de overtuiging dat dit werk ertoe doet.